Πρόληψη Των Καρδιαγγειακών Νοσημάτων Και Σακχαρώδη Διαβήτη

Α. ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗΣ:

Τι είναι η νόσος

Ο Διαβήτης κατατάσσεται στα νοσήματα διαταραχής του μεταβολισμού. Ο μεταβολισμός είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το σώμα μας χρησιμοποιεί τις τροφές για να δώσει ενέργεια στον οργανισμό μας. Οι περισσότερες τροφές που τρώμε διασπώνται κυρίως σε γλυκόζη. Η γλυκόζη είναι μια μορφή «ζάχαρης» στο αίμα μας και αποτελεί την κύρια πηγή «καυσίμου» για το σώμα μας.

Όταν καταναλώνουμε τις τροφές, αυτές διασπώνται σε επιμέρους συστατικά και αυτά, μεταξύ των οποίων και η γλυκόζη προωθούνται στο αίμα μας. Τα κύτταρα του οργανισμού μας χρησιμοποιούν τη γλυκόζη αυτή προκειμένου να την μετατρέψουν σε ενέργεια, για τη λειτουργία και την ανάπτυξή τους. Ωστόσο, η γλυκόζη δεν μπορεί να εισχωρήσει στα κύτταρα χωρίς την παρουσία μιας ουσίας – μεταφορέα της ινσουλίνης. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας. Μετά το φαγητό, το πάγκρεας αυτόματα απελευθερώνει μια ικανή ποσότητα ινσουλίνης έτσι ώστε να ωθήσει την υπάρχουσα στο αίμα γλυκόζη προς τα κύτταρα. Αυτή η μετακίνηση αντιστοιχεί και στη μείωση των επιπέδων σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα.

Ο άνθρωπος που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη έχει αρκετά αυξημένη ποσότητα γλυκόζης στο αίμα του (υπεργλυκαιμία). Αυτό συμβαίνει γιατί είτε το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ή καθόλου ινσουλίνη, ή γιατί τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ινσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας. Ως αποτέλεσμα παρατηρείται αυξημένη κυκλοφορία γλυκόζης στο αίμα. Η παραπάνω αυτή ποσότητα γλυκόζης αποβάλλεται από το σώμα μέσω της ούρησης. Έτσι, αν το αίμα έχει επαρκή ποσότητα γλυκόζης, τα κύτταρα δεν μπορούν να την απορροφήσουν  για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του σώματος σε ενέργεια.

Τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου καταστρέφουν σε βάθος χρόνου το σύνολο των οργάνων του σώματος, αποδομώντας το αγγειακό σύστημα που τα τροφοδοτεί.

 Επιδημιολογικά στοιχεία

Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει λάβει στις δυτικές κοινωνίες χαρακτηριστικά πανδημίας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 171 εκατομμύρια άνθρωποι ή αλλιώς το 2,8% του παγκόσμιου πληθυσμού παρουσιάζει Σακχαρώδη Διαβήτη και υπολογίζεται πως μέχρι το 2030 το ποσοστό αυτό θα έχει σχεδόν διπλασιαστεί.

Είδη Σακχαρώδη Διαβήτη

Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι Διαβήτη:

Διαβήτης Τύπου 1 – Δεν παράγεται καθόλου ινσουλίνη
Διαβήτης Τύπου 2 – Δεν παράγεται αρκετή ινσουλίνη ή η παραγόμενη ινσουλίνη δεν ανταποκρίνεται στο σκοπό της.
Διαβήτης της Κύησης – Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν διαβήτη κατά τη διάρκεια της κύησης.

Ο Διαβήτης Τύπου 1 & 2 είναι χρόνιες καταστάσεις. Ο Διαβήτης της κύησης συνήθως είναι παροδικός και διορθώνεται μετά τη γέννηση του παιδιού.

 

 Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης συχνά δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα. Συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν: πολυδιψία (συχνή ή/και έντονη δίψα), πολυουρία/συχνουρία (συχνή ούρηση), την πολυφαγία και  το αίσθημα πείνας, την κόπωση, τη θολή όραση, τη ναυτία, τον έμετο, την απώλεια σωματικού βάρους (παρά την πολυφαγία) και άλλα.

 

Διάγνωση – Παρακολούθηση της νόσου

-Μέτρηση σακχάρου νηστείας

-Γενική ούρων

-Με τις δυναμικές δοκιμασίες της καμπύλης σακχάρου και της καμπύλης ινσουλίνης διαπιστώνουμε τη δυνατότητα του οργανισμού να διαχειρίζεται τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης. Δίνουμε στον εξεταζόμενο 75 γρ. γλυκόζης και μετράμε ανά 30 λεπτά τα επίπεδα του σακχάρου και της ινσουλίνης, για διάστημα 2 ωρών. Σε προδιαβητικό στάδιο, ο οργανισμός αδυνατεί να καταναλώσει στο χρόνο των 2 ωρών το σάκχαρο, είτε λόγω της αδυναμίας παραγωγής ινσουλίνης (χαμηλά επίπεδα ινσουλίνης) είτε λόγω της παραγωγής μη λειτουργικής ινσουλίνης (υψηλά επίπεδα ινσουλίνης). Για την καμπύλη σακχάρου απαιτείται η αιμοληψία να γίνει ενώ είμαστε νηστικοί για 12 ώρες (βλέπε οδηγίες προετοιμασίας εξέτασης).

-Με τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1-c) μετράμε τη μέση τιμή της γλυκόζης σε διάστημα 8 – 12 εβδομάδων. Η ανάλυση της υπερέχει της απλής μέτρησης του σακχάρου, αφού δεν είναι εξαιρετικά ευμετάβλητη όπως το σάκχαρο (τα επίπεδα σακχάρου μεταβάλλονται στο 10-λεπτο από παράγοντες όπως η κόπωση, το στρες αλλά και η λήψη τροφής).

 

Β. ΔΥΣΛΙΠΙΔΑΙΜΙΕΣ:

 

Οι δυσλιπιδαιμίες αποτελούν μείζονα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση της καρδιαγγειακής νόσου, ενώ η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση μειώνουν σημαντικά την καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα

Τα λιπίδια του ανθρώπινου οργανισμού είναι η χοληστερόλη (χρησιμεύει για τη σύνθεση των κυτταρικών μεμβρανών, των ορμονών των επινεφριδίων και των γονάδων και αποτελεί συστατικό της χολής) και τα τριγλυκερίδια (χρησιμεύουν ως καύσιμη ύλη και ως αποθήκη ενέργειας στο λιπώδη ιστό). Οι δυσλιπιδαιμίες είναι διαταραχές (ποσοτικές ή ποιοτικές) του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνικών σωματιδίων χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (LDL), χυλομικρά, υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (HDL), πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (VLDL) που μεταφέρουν τα λιπίδια στον οργανισμό.

 

Το σημαντικότερο βήμα είναι η έγκαιρη διαπίστωση των παραγόντων κινδύνου για αυτά τα νοσήματα:

  • Ιατρική επίσκεψη και αναζήτηση κληρονομικού ιστορικού
  • Μέτρηση αρτηριακής πιέσεως
  • Έλεγχος διατροφικών συνηθειών και καταναλώσεως αλκοόλ
  • Κάπνισμα
  • Έλεγχος για παχυσαρκία
  • Έλεγχος γλυκόζης αίματος
  • Έλεγχος λιπιδίων σε νέους με κληρονομικό ιστορικό
  • Σε ηλικίες > 30 ετών ελέγχος των λιπιδίων και Σακχαρώδη Διαβήτη και επανάληψη ανα 3ετία .
  • Σε καπνιστές και Διαβητικούς ανά έτος

 

Η συμβολή του εργαστηρίου:

  • Μέτρηση σακχάρου (καμπύλη)
  • Γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c)
  • Iνσουλίνης (καμπύλη),
  • Oλικής χοληστερόλης,
  • Απολιποπρωτεινες Α1 και Β
  • Υπολογισμός Αθηρωματικού δείκτη
  • Τριγλυκερίδια, HDL, LDL
  • Lp(α) ως ανεξάρτητος παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου.
  • -Έλεγχος θυρεοειδικής λειτoυργίας (ΤSΗ, Τ3, fT4)
  • Λεπτίνης

 

Έχουμε δημιουργήσει πακέτα εξετάσεων για τον έλεγχο ασθενών με πιθανή δισλιπιδαιμία, για τον έλεγχο ασθενών που λαμβάνουν φάρμακα για τη χοληστερίνη, για τον πλήρη έλεγχο ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη , καθώς και για την παρακολούθησή τους σε τακτική βάση.

(βλέπε πακέτα εξετάσεων).